(H)eerlijke chocolade | Jos Fokkens

Het volgende gedicht is ingezonden voor de Sinterklaas gedichten wedstrijd van de Rijmpiet 2012:

Naam: Jos Fokkens

Titel van het gedicht: (H)eerlijke chocolade

Pieét…Pieét…Zoals gewoonlijk bleef het weer eens stil.
Waarom reageren ze toch altijd alleen maar als ik gil.
Een harde gil met mijn kunstgebit uit,
produceert altijd zo’n angstaanjagend geluid.
Ik bolde mijn buik en met opgetrokken benen
kwam er een geluid, helemaal vanuit mijn tenen.
Helaas ging het dit keer een beetje mis.
Het klinkt misschien niet zo fris,
maar ik gilde zo hard dat mijn huigje vast kwam te zitten in mij baard
Ggghhhhh, Ggghhhhh….goh hgghg hhhghhg hhg goh ghhhhg
(vertaling: Gloeiende, gloeiende kolen, dat wordt knippen met een schaar)
Mijn huigje schoot terug met een pluk haar er nog aan.
En uit mijn oog rolde heel langzaam een grote ronde traan.
Nog geen minuut later, het was niet te geloven.
Daar kwam Piet rustig en vrolijk aangelopen.
‘Jan Huigen in de ton’ floot hij vrolijk en kwam naar mij toe.
Heeey Sintje hoe gaat het? U ziet er niet uit, bent u moe?
Heel vriendelijk zei ik…Pietje…kom eens zitten op mijn schoot
en kijk eens naar de muur…zie je ook een boot?
Ik wist dat hij dan net zo lang zou kijken tot hij er eentje zag.
En dat gaf mij de gelegenheid om te kijken waar mijn boek lag
Ik wilde hem gaan slaan, in één of andere hoek,
met mijn zijdezachte, zeer zware, en dikke boek.
Maar al wat ik zag was een boekje echt heel klein.
Mijn dikke boek zou hier toch ergens moeten zijn.
Piet weet jij ook waar mijn boek is gebleven?
Yep zei Piet die hebben we onderweg in zee gesmeten.
Maar…maar….Nu weet ik niet wie stout is geweest of niet.
Nou, dat is ook helemaal niet meer nodig zei Piet.
We hebben de chocoladeletters namelijk gemaakt van éérlijke chocolade
Het was een tip van Crisispiet, hij was het die ons dat aanraadde
Als iedereen eerlijke chocolade gaat eten,
zal iedereen alleen nog maar de waarheid spreken.
Ook een stukje chocoladeletter, Sint?
Kijk maar eens wat u er van vindt.
Nog voor ik mijn kunstgebit pakken kon,
propte hij een brok chocolade in mijn mond
Zwaar geïrriteerd begon ik te zuigen als een kind op een speen.
Met als voordeel dat het plukje baardhaar van mijn huig verdween
Tsjonge, jonge Piet het is echt overheerlijk
Het smaakt vol en romig…eerlijk is eerlijk.
Zeg Piet…, nou zegt u het maar lieve Sint
Als jij praat…, weet je dan wel dat je stinkt?

Maarrrr ik zeg maar zo…

Liever een Piet die stinkt…, dan de Sint.

Oke, Oke Sint, voor u voorlopig geen eerlijke chocolade meer,

want als ik eerlijk ben….doet uw eerlijkheid soms best wel zeer

Het is nu wel duidelijk denk ik wat er in het pakje zit.

Maak hem maar snel open, maar poets daarna wel even je gebit.

Groetjes Sint

Copyright © 2012 www.de-rijmpiet.nl

This entry was posted in 2012 and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *